Een probeerweek of 6 - Zorgwonen II

Vanaf de zomer 2017 zal de van oorsprong Afghaanse A voor nog onbekende duur bij ons komen wonen. Dit in het kader van zorgwonen. Via deze posts zal ik noemenswaardige dingen met jullie delen.

Voordat je iemand in huis neemt kun je altijd het beste een proefperiode inlassen. Zo besloten ook wij om A eerst een week bij ons te laten verblijven. Dus maakten wij op zaterdag 18 februari plaats op onze logeer- en hobbykamer. We ruimden op, deden stoffen weg en naar de zolder en zorgden dat er plaats was voor zijn kleren en spullen. 

Aan het einde van de dag waren we moe maar voldaan. A kon voor een week bij ons terecht. De kamer was, en is, nog niet afgewerkt maar slapen is perfect mogelijk. Die kamer is de eeuwige 'die-wordt-nog-wel-eens-afgewerkt-kamer'. Zo één die er in vele huizen is. Inmiddels zijn we 3 april, bijgevolg 6 weken verder, en proberen we nog steeds uit. Het bevalt zo goed langs beide kanten dat A nog niet vertrokken is naar huis. In de tussentijd hebben wij zijn huis ook een soort van in beslag genomen door dingen uit de garage daar te zetten. Op die manier is er in de garage meer plaats voor mij om tot de garagepoort te komen, de vriezer te openen en de wasmachine en droger te gebruiken. 

Maar dat zorgwonen wat is dat nu eigenlijk? Want velen onder jullie hebben daar waarschijnlijk nog nooit van gehoord. Wij ook niet, tot we bij de gemeente gingen aankloppen. 

Afgelopen zomer ging het niet zo goed met A zoals in Een antwoord op Lieve Jordy - Zorgwonen I al te lezen is. Inmiddels ondersteunen we A dus nu bijna een jaar. Vooral administratief en met uitleg van zijn post en de 'grote boze wereld'. Omdat in september zijn begeleiding stopt vanuit de bijzondere jeugdinstelling waarin hij jaren heeft gewoond zochten we naar een vorm van begeleiding van ons uit met een grotere slagingskans dan als hij alleen zou blijven wonen. Ook naar een manier dat hij misschien de mogelijkheid zou krijgen om een beetje te sparen. De keuze was snel gemaakt: we wilden hem in huis nemen. Er zitten voor beide partijen voordelen aan. Wij kunnen A helpen het bureaucratische in de wereld, de politieke partijen uitleggen en hem helpen zijn rijbewijs te halen. Daarnaast helpt A ons enorm in en om het huis. Het zijn de kleine dingen. Doordeweeks eens koken, Max uitlaten, een beetje opruimen in huis. Dingen die voor ons enorm veel moeite kosten (zeker nu voor mij met mijn Enkel miserie). 

Vrouwe Justitia en meneer fiscaliteit

Want iemand helpen is leuk en aardig maar we hebben geen grote zak met goud in elke hoek van het huis staan. En met het feit dat ik op invaliditeit sta (sinds 1/2/2016 ben ik thuis omwille van een burn-out, deeltijds werken omwille van progressieve tewerkstelling valt hier ook nog onder) is het ook niet de bedoeling dat zijn inkomen wordt meegerekend. Of andersom mocht hij ooit eens werkeloos worden. 

Enkele voorwaarden zijn bijgevolg aanwezig:
  • zijn hoofdverblijfplaats moet op ons adres komen
  • onze inkomens mogen niet op elkaar van invloed zijn
  • wij moeten in de mogelijkheid zijn om een 'huur' te vragen zodat we uit de extra kosten komn
Navraag via Google, een notaris, een juridisch forum, dienst ruimtelijke ordening leerden ons dat er eigenlijk maar 3 mogelijk geschikte woonvormen zijn. En geen van die 3 zijn echt goed uitgewerkt. Met duidelijke richtlijnen op gebied van fiscaliteit of wettelijke vereisten. Hospitawonen (in Nederland al jaren een gewoonte onder studenten maar hier dus volledig nieuw), kangoeroewonen en zorgwonen

Na het aanhoren van mijn verhaal heeft de medewerker van de stad ons aangeraden om te gaan voor zorgwonen. Omdat A hulp nodig heeft bij het zelfstandig wonen. Dit betekent dat hij bij ons in huis kan, dat wij een 'huur' kunnen vragen. Dat we een contract op kunnen stellen, dat zijn hoofdverblijfplaats bij ons komt maar dat onze inkomens geen invloed hebben op elkaar. En zo zal het gebeuren. 

A zal nog wel een keer naar zijn eigen huis moeten. Die kamer moet immers nog worden afgewerkt. Zijn eigen huis moet ook nog worden opgeruimd, schoongemaakt, misschien wat kleine einde-huurcontract-herstellingen alvorens hij zijn huur op kan zeggen. Kortom we zijn er nog niet. En mijn enkel helpt daar niet bij. Maar we hebben nog tijd. Komt goed. 


Liefs Leonieke Volg mij nu ook op Facebook - Bloglovin - Twitter - Instagram

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Toen oma besloot dat naar opa gaan écht een goed idee was

Enkel miserie I

Een antwoord op Lieve Jordy - Zorgwonen I