Berichten

Berichten uit januari, 2017 weergeven

Toen oma besloot dat naar opa gaan écht een goed idee was

Afbeelding
Woensdag 24 augustus schreef ik de blog Oma: een ondeugend klein kind. Over de vasculaire dementie die oma en ons als familie in de greep hield. 12 december j.l. is hier een einde aangekomen. Hoewel enorm verdrietig, toch een zeer welkom einde. Zoals ik eerder het taboe rond vasculaire dementie en mantelzorg een beetje wilde doorbreken zo wil ik nu graag de lans breken rond de stervensfase, de rol die we daar zelf in speelden en de dagen erna.




We zijn vrijdag 2 december. Juist op tijd voor de lunch val ik de woon- eetkamer binnen en laat alles vallen om oma eten te kunnen geven. Haar droge boterham met kaas in vier stukken snijd ik nog enkele keren door maar besef te laat dat boter en jam ontbreken. Kortom, dat kan eigenlijk niet echt smaken. Door de thee doe ik wat verdikkingsmiddel en ik haal een slab voor haar. Het eten gaat oh zo moeizaam. Met veel moeite, en misschien ook tegenzin, eet ze de boterham op. Het is chaos in het verzorgingstehuis. In afwachting van het kunnen spreken …