Berichten

Berichten uit juni, 2016 weergeven

Naron - Boobielicious I

Afbeelding
Een nieuwe rubriek is geboren: Boobielicious. Borsten zijn namelijk, vind ik, leuk, interessant, veelzijdig en bijgevolg een onderwerp waar veel over gesproken kan worden. En het is eens wat anders dan de ziekte en verderf die vaak aanwezig is in mijn Theehuis.


Tetten, tieten, borsten, boezem, buste, boobies... woorden waarmee hetzelfde wordt bedoeld en die iedereen begrijpt. De twee bergjes, of bergen in mijn geval, aan de voorkant mijn lichaam.

Een jaar of 20 geleden begon het. Gelukkig had ik niet dezelfde ervaring als Elise die vol overtuiging het Tietenlied zong.


Meer dan een handje vol

Wat wel al snel duidelijk werd is dat ik gezegend bleek met meer dan een handje vol. En ondanks dat ik een jaar jonger was dan de andere meiden in de klas lieten mijn borsten anders uitschijnen. Hoewel ik mijn topjes fijn vond, en zelf geen ik-wil-volwassen-worden-nood had aan een bh, moest ik er op een gegeven moment aan geloven.

Dus daar ging ik, een jaar of 20 geleden, met mijn moeder, naar de w…

Pinterhappy

Afbeelding
Nostalgie

De novembermaanden, begin jaren negentig. De speelgoedwinkels brengen dikke speelgoedboeken uit. Aan de hand van mama ga je vol spanning naar de lokale speelgoedhandelaar, maar natuurlijk ook naar de nationale ketens. En met een catalogus die zo zwaar voelt als een woordenboek, maar nu niets meer voorstelt omdat alles op internet staat en omdat je ouder bent, plof je thuis op de bank om hem van voor naar achter door te bladeren. En te bestuderen. Met en pen in de aanslag worden cirkels of kruizen gezet bij het speelgoed dat Sinterklaas voor jou wel in de schoen of zak mag steken. Vervolgens komen de schaar, lijm, en papieren boven. De gewenste cadeaus worden 'keurig' uitgeknipt (naarmate de jaren volgen worden de lijntjes al beter gevolgd) en op papier geplakt. Een spannende periode.



Je wilde als kind de hele wereld. Had, gelukkig, geen flauw benul van hoeveel iets kostte en was met alles blij. Natuurlijk kreeg je niet alles maar op zoek naar een afbeelding vond ik e…

Centjes voor de hersenen

Afbeelding
Een groot verschil tussen Nederland en Vlaanderen is het collecteren.

In Nederland staat er bijna elke week iemand aan je deur voor een goed doel. Met zo'n leuke collectebus waar je je kleingeld in kan doen. Aan wie je dingen kan vragen over het goede doel en waar je gewoon een babbeltje mee kan doen. Mensen met een hart voor dat doel en die door wind, regen maar ook warme temperaturen toch langs komen bij de mensen. En dikwijls opnieuw als er niemand open doet.

In Vlaanderen kun je uiteraard ook goede doelen steunen. Maar maandelijks, of een keer per jaar. Maar een euro hier, 50 cent daar... dat gaat niet zo makkelijk. Dat mis ik wel. Want kiezen is zo moeilijk. Er zijn zoveel doelen waar ik aan wil geven. Als ik puur kijk naar ons thuis dan zou ik al gaan voor de Epilepsieliga, Diabetesliga en iets van Reuma.

Maar goed, deze week is dus de collecteweek van het Epilepsiefonds. In Nederland gaan weer honderden vrijwilligers langs de deuren om geld in te zamelen voor onderzoek naar…