Berichten

Berichten uit januari, 2016 weergeven

Poëzieweek 2016 deel 4

Afbeelding
31 januari, de laatste dag van de eerste maand. Hopen goede voornemen zijn reeds gesneuveld en enkele staan reeds overeind. Morgen krijg ik de uitslagen van mijn onderzoeken en ik maak me toch wel een beetje zorgen. Ook al heb ik er totaal geen invloed op, is het allemaal al gedaan en is het een kwestie van afwachten. Minder zorgen maken dus. Tevens een van mijn goede voornemens. Om mezelf daaraan te herinneren denk ik even aan een bundel die in de kast staat: Moenie Worry Nie van Daniel Billiet. Maar dat enkel voor de titel. Voor het gedicht om de zorgen weg te laten vloeien kies ik voor het volgende:

Wil je met me naar - Joke van Leeuwen (2000)
Wil je met me naar toejeweetwel toejeweetwel? Wil je met me naar toejeweetwelwaar?
Ja, ik wil met jou naar hoeheettut naar hoeheettut. Ja, ik wil met jou  naar hoeheettutnou. 
Gaan we samen in de dinges en de weetnietmeerzovlug. even in de komwatwasset en dan weer naar huis terug.















In het kader van de Poëzieweek post ik elke dag een gedicht. Meer info vind …

Poëzieweek 2016 deel 3

Afbeelding
Vandaag ben ik bij de bruid en bruidegom in spé. En terwijl mijn pen ijverig namen en adressen schrijft zal jullie zometeen een gedicht tegemoetkomen. Aangezien de liefde hier zo door het huis stroomt leek mij een mooi liefdesgedicht wel gepast. Er zijn verschillende mooie liefdesgedichten. Simpel of diepgaand, kort of langdradig, optimistisch of eerder vol van verdriet. Maar er is er eigenlijk maar één die mij om onverklaarbare reden zo heeft geraakt dat ze in Hasselt met magneten aan mijn whiteboard hing.


Voor zijn verjaardag - Tjistske Jansen (2003)
Ik weet de kleur waar hij het liefst op loopt
Ik weet de kleur die hij bij voorkeur draagt

Maar lopen is niet hetzelfde als slapen
en dragen niet hetzelfde als wakker worden.

Ik heb hem dus gevraagd: in welke kleur wil jij het liefste
slapen, in welke kleur wil jij het liefste wakker worden

In de kleur van jouw ogen zei hij, in de kleur van jouw huid.
Ik heb er niet naar gezocht. Ik wist ook zonder zoeken wel

dat er geen winkel bestaat die dekbe…

Poëzieweek 2016 deel 2

Afbeelding
Vandaag wil ik graag een eigen gedicht met jullie delen. Aan het begin van deze eeuw deed ik enkele keren mee met de Kunstbende waarbij ik regionaal een keer tweede eindigde en ook eenmaal door mocht naar de landelijke finale. Helaas was ik daar zo ongelooflijk zenuwachtig dat mijn gedicht totaal niet tot zijn recht kwam.

Alles en Niets - Leonieke Kalkman (2004)
“Ben je alles?” vroeg Niets aan Alles.
“Ja”, zei Alles, “anders zou ik niet zo heten.”
“Dat betekent dus ook,” zei Niets, “dat je tevens mij bent.
Want niets is ook iets.”

“Ja maar,” zei Alles, “niets is leeg.
Niets is niets.
En iets kun je niet vullen met leegte,”
Vervolgde hij.

“Hoe weet je nu of je alles bent,
Niets over het hoofd hebt gezien?
Daarom…,” zegt Niets,
“Je kunt beter niets dan alles beweren te zijn.”


In het kader van de Poëzieweek post ik elke dag een gedicht. Meer info vind je hier.

Poëzieweek 2016 - 1: Een beetje stout

Afbeelding
Vandaag start, met de Gedichtendag, de Poëzieweek. Jarenlang heeft poëzie een belangrijk deel van mijn leven uitgemaakt. Kunstbende, Poetry Slam, Write Now... Ik nam deel, ik probeerde, ik zegevierde af en toe, falen deed ik nog veel vaker. Maar bovenal leerde ik in deze periode. Over mijzelf, over de taal, over moeilijke woorden voor makkelijke gevoelens en omgekeerd. 
Het is al jaren geleden dat er creatief is geschreven door mij. Maar de liefde voor het geschreven woord is gebleven. Zeven dagen lang zal ik elke dag een gedicht posten. Een gedicht dat veel voor mij betekent. Van een ander of van mijzelf. 
Vandaag beginnen we met één van de eerste gedichten die ik mij kan herinneren. En een gedicht dat op mijn lijf staat geschreven. Leuk faît divers: ooit heb ik geprobeerd hier auditie mee te doen voor de schoolmusical. Het theatrale gedeelte zat 'wel ok', maar dat zingen oh oh. Daarvoor hadden ze toch liever mensen die wel écht konden zingen. :D

Ik ben lekker stout - Annie M…

Thee en Le

Afbeelding
Thee maakt me blij. Thee met vreemde namen, mooie verpakkingen en lekkere geuren maken mij nog veel blijer.


Thuis gebeurde het al regelmatig dat we genoten van een kopje gedroogde blaadjes met een scheut heet water. En op kot zette ik die gewoonte voort. Om het genot van mijn boek beter te maken, mijn handen te warmen als het koud was, als ik mezelf een innerlijke knuffel wilde geven tijdens het studeren... want dat is het voordeel van thee. Thee kan dat allemaal. 

Hoewel ik zeker kon genieten van de tijdelijke theesmaken van Pickwick was het pas in Kopenhagen, tijdens mijn Erasmus, dat ik thee echt ontdekte en ging waarderen. Tijdens een high-tea bij A.C. Perch's Thehandel ging voor het eerst een wereld van thee voor mij open. Losse thee in alle geuren en vele kleuren stonden binnen handbereik. De Deense theekaart was niet altijd even duidelijk dus ruiken was vaak een oplossing. Kiezen was toen en is nog steeds een moeizaam proces. Het was daar dat ik voor het eerst losse thee k…

Afscheid nemen bestaat

Afbeelding
2016 wordt voor mij een jaar van afscheid nemen. Mij ontdoen van onnodige bagage. Al jaren sleep ik materiële en mentale bagage met mij mee. Nu ik 30 word denk ik dat ik mij beter zou voelen als ik mij van een deel daarvan zou ontdoen. Uiteraard is dat geen beslissing van vandaag op morgen. En belangrijker nog, het is ook geen proces van vandaag op morgen. 
In de afgelopen 30 jaar ben ik, als ik mij niet vergis, 11 keer verhuisd. Enkele keren daarvan was ik te jong om zelf mijn dozen in te pakken maar naarmate de jaren vorderde... pakte ik zelf mijn dozen in en verhuisde ik zonder moeders hulp. Want moeders, die had al dat verhuizen van mij wel gehad. Vooral het verhuizen van al die spullen. Ben ik een groot verzamelaar? Nee, absoluut niet. Hobby's die veel plaats in beslag nemen zijn niet aan mij besteed en hoewel ik elke handleiding bewaar gaan elastiekjes en plastic bakjes van bijv. de Chinees gewoon de prullenbak in. Toch hadden Olivier en ik voor mijn laatste verhuizing toch…